آن همه لطف و احسان الهى را ديده بود چنين جمله اى را بر زبان راند كه « اى كاش مرده بودم و فراموش شده بودم » هرگز ترسيمى از حال مريم در آن ساعت در ذهن خود نكرده‌اند ، و اگر خود به جزء كوچكى از اين مشكلات گرفتار شوند چنان دستپاچه مىشوند كه خود را نيز فراموش خواهند كرد . اما اين حالت زياد به طول نيانجاميد و همان نقطه روشن اميد كه همواره در اعماق قلبش وجود داشت درخشيدن گرفت ، « ناگهان صدايى به گوشش رسيد كه از طرف پائين پا بلند است و آشكار مىگويد غمگين مباش درست بنگر پروردگارت از پائين پاى تو چشمه آب گوارايى را جارى ساخته است » ( * ( فَناداها مِنْ تَحْتِها أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا ) * ) . و نظرى به بالاى سرت بيفكن بنگر چگونه ساقه خشكيده به درخت نخل بارورى تبديل شده كه ميوه‌ها ، شاخه هايش را زينت بخشيده‌اند « تكانى به اين درخت نخل بده تا رطب تازه بر تو فرو ريزد » ( * ( وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا ) * ) . « از اين غذاى لذيذ و نيروبخش بخور ، و از آن آب گوارا بنوش » ( * ( فَكُلِي وَاشْرَبِي ) * ) . « و چشمت را به اين مولود جديد روشن دار » ( * ( وَقَرِّي عَيْناً ) * ) . « و اگر از آينده نگرانى آسوده خاطر باش ، هر گاه بشرى ديدى و از تو در اين زمينه توضيح خواست با اشاره بگو من براى خداى رحمان روزه گرفته‌ام روزه سكوت و به همين دليل امروز با احدى سخن نمىگويم » ( * ( فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا ) * ) .